Aileler karşı çıktı, onlar vazgeçmedi! Engelli çift için ‘yapılamaz’ denilen her şey onların düşmanı

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

“Engellisiniz, evlenemezsiniz” diyenleri kurdukları keyifli yuvayla haksız çıkaran Aylin ve Ahmet Arslan çifti, artık de tekerlekli sandalyeleriyle sahnede hudutları aşıyor. 8 yaşında bir kızları olan çift, tekerlekli sandalyeleriyle zeybek ve Latin dansı yaparak “yapılamaz” denilenleri bir bir başarıyor.

Mersin’de atılan samimi bir iletiyle tanışan Aylin (44) ve Ahmet Arslan (36) çifti, kısa müddette birbirlerine bağlanarak evlilik kararı aldı. Lakin bu karar, her iki ailenin de “Engellisiniz, yapamazsınız” itirazlarıyla karşılaştı. Ailelerinin ön yargılarına boyun eğmeyen çift, verdikleri gayretle onları ikna ederek 2016 yılında dünyaevine girdi ve Kocaeli’ye taşındı.

2017 yılında kızlarını kucaklarına alarak hayata daha sıkı sarılan çift, Kocaeli Büyükşehir Belediyesi Gonca Manisiz Ömür Merkezi’nde tanıştıkları dans eğitimleriyle adeta yine doğdu. Tekerlekli sandalyeleriyle zeybek ve Latin dansı yapan çift, sahnedeki ahenkleri ve azimleriyle izleyenleri duygulandırıyor.

“‘OLMAZ, YAPAMAZSINIZ, EVLENEMEZSİNİZ’ DEDİLER”

Eşiyle internet üzerinden tanıştıktan 3 ay sonra evlilik kararı aldıklarını anlatan Aylin Arslan, aileleri ikna etme sürecinin güçlü geçtiğini belirterek, “Eşimle bir platformda tanıştık. 3 ay bir görüşmemiz oldu, ondan sonra evlilik problemini konuştuk. Nasıl olur, ne yaparız, ailelerimizi nasıl ikna ederiz diye düşündük.

İkimiz evlilik kararı aldık ve bunu ailelerimize açıkladık. Olağan aileler mahzur durumumuzdan ötürü ‘olmaz, yapamazsınız, evlenemezsiniz’ dediler. İki aile de istemedi birinci başta. Sonra biz ailelerimizi ikna ettik ve 2016’da evlendik, 2017’de kızımız dünyaya geldi. Bir tane kızımız var. Şu an 8 yaşında” dedi.

“KIZIMA YEMEK YAPARKEN ZORLANIYORUM”

Hayatın zorluklarıyla uğraş ederek bugünlere geldiklerini ve 8 yaşındaki kızlarıyla memnun bir hayat sürdüklerini tabir eden Arslan, günlük hayatta karşılaştığı en büyük zorluğun fizikî kurallar olduğuna dikkati çekerek, “Evimiz kira. Bütün hayallerimizi gerçekleştirdik ancak artık tek hayalimiz kendimize ilişkin bir konutumuzun olması.

Manuel sandalye kullandığım için şu anki konutun mutfağı bana uygun değil. Kızıma yemek yaparken, eşime çay verirken çok zorlanıyorum. İnşallah bu hayalimizi de gerçekleştiririz” diye konuştu.

“ENGEL DURUMUMUZU UNUTTURDU”

Arslan, Gonca Manisiz Hayat Merkezi’nin ve dansın hayatlarına dokunuşunu ise şu sözlerle anlattı: “Zeybek bizim için çok öbür bir şey. Bizi sosyalleştirdi. Zeybek sahiden apayrı bir şey. Engellinin zeybek yapması bir hayal üzere ancak biz yapamayız diye düşünüyorduk, artık o denli hoş yapıyoruz ki… Yarışlara katılıyoruz, şovlarımız olacak. Latin dansı da yapıyoruz, onu da çok severek yapıyoruz. Hepsi bize çok güzel geldi.

Gonca Manisiz Ömür Merkezi de bizim için çok hoş oldu. Çok etkin olduk, hayata bakışımız değişti. Mani durumumuzu unutturdu. Eşim de ben de oraya seve seve gidiyoruz. Olağan bu imkanı bize veren Tahir Büyükakın Liderimize çok teşekkür ederiz. Manisiz Taksi ile oraya gidip geliyoruz.”

“ANNEM ÇOK TAKVİYE OLDU, ALLAH RAZI OLSUN”

Hikayelerinin eşine attığı “Selam, tanışabilir miyiz” biçimindeki bildiriyle başladığını belirten Ahmet Arslan ise evlilik sürecinde annesinin kendisine büyük takviye olduğunu söyleyerek, “Eşimle engelli sitesinden tanıştık. Ben ona ‘selam, tanışabilir miyiz’ yazdım. O da bana esprili bir karşılık verdi, ‘sanki 40 yıllık tanıyor üzere yazmışsın’ dedi.

Ben de ‘tanışmak için yazdım’ dedim. O denli başladık. Konuştuk, görüştük. Natürel birinci başta aileler mani durumumuzdan ötürü karşı çıktı lakin annem çok dayanak oldu, Allah razı olsun. Sonra evlendik. Bir çocuğumuz oldu, şu an 8 yaşında. Onunla hayata daha bağlı bakıyoruz. Evlat olması farklı bir şey” dedi.

“ÖNCE İNANACAKSIN, SONRA BAŞARACAKSIN”

Arslan, dans serüvenine ait ise, “Zeybek bizim için çok düzgün oldu. Eşimin dediği üzere nitekim çok hoş. Hocamıza ve arkadaşlarımıza teşekkür ediyorum. Latin dans da yapıyoruz. Birinci başta ‘yapamam’ diyordum fakat artık çok farklı. Beşerler ‘engelli bunu yapamaz’ diyor lakin inanmak başarmanın yarısıdır. Evvel inanacaksın, sonra başaracaksın. Ben de yapamam zannettim lakin yaptıkça insanın kendine itimadı geliyor. Yaptıkça daha çok inanıyorsun. Şu an çok daha farklı hissediyorum kendimi” sözlerini kullandı.