Son dakika… AK Parti Sözcüsü Ömer Çelik’ten Macron’a sert reaksiyon: Türkiye’yi karşısına alan telaffuzları son derece yanlış

0

BEĞENDİM

ABONE OL

News

0

İşteAK Parti Sözcüsü Çelik’in açıklamalarından öne çıkan satır başları: Dün 27 Nisan Muhtıra Teşebbüsü’nün yıl dönümüydü. O formdaki karanlık günlerden, vesayet günlerinden bugünlere gelen gayret çok büyük öyküler, çok büyük fedakârlıklar, çok büyük bedeller, çok büyük meydan okumalara verilen karşılıklar ve yürekler içeriyor. Münasebetiyle tıpkı vakitte bütün bu zorlukların içerisinde yapılmış çok büyük hizmetler ve devrimci dönüşümler var. Bunun doğal bir anma programıyla ele alınması mümkün değil ancak bir formda bunların içinden seçim yapacağız.

Tabii ikinci bir hususumuz da Türkiye’nin, Türkiye Yüzyılı’nın önümüzdeki 25 yılına bakan bir perspektif ortaya koymasıdır. Sayın Cumhurbaşkanımızın değerlendirmeleri olacaktır. Münasebetiyle 25. yılla ilgili hazırlıklara şimdiden başlamak üzere MYK’mız bunu değerlendirmeye almıştır. Terörsüz Türkiye gündemimizde ve bu sorun MYK’mızda bedellendirilmektedir. Bir başka bahiste ise meclis çalışmalarını değerlendirip MYK gündemini bu formda tamamlayacağız.

Bahsettiğim üzere dün 27 Nisan’daki muhtıra teşebbüsünün yıl dönümüydü. Bu muhtıra, darbe mekaniği açısından Türkiye’de seçilmiş iradenin milletten aldığı gücün yaralanması ve fonksiyonsuz bırakılması bakımından çok yakışıksız bir geleneğin, siyaset aykırısı bir geleneğin maalesef kıymetli enstrümanlarından biriydi. 27 Nisan’da da bu ortaya konulmaya çalışıldı. Ama Cumhuriyet tarihinde birinci sefer bir başbakan, Sayın Cumhurbaşkanımız ve bir hükümet, AK Parti hükümeti buna direnerek muhtıra haline getirilmek istenen teşebbüsü bir kâğıt kesimine çevirdi. Bu, Türkiye’nin demokrasisi ve sivil siyasi tarihi açısından devrimci bir dönüşümdür. Hasebiyle bunun çok âlâ kıymetlendirilmesi gerekir. Türkiye siyasetinin ve demokrasinin üzerindeki nahoş bir uygulamanın vesayetinin bitirilmesidir.

“LEYEN BAHTSIZ BİR AÇIKLAMA YAPTI”

Tabii yeniden siyasi olarak bir kıymetlendirme yaptık. Dış siyasetteki gelişmeleri yakinen takip ediyoruz. Biliyorsunuz, gerek Rusya-Ukrayna savaşı, gerek Gazze konusu, gerek öbür kriz alanları ve şu anda İran konusu olmak üzere pek çok ittifak sistemi ortasında ülkeler ortasındaki ittifaklar çatlar, NATO ile ilgili tartışmalar yaşanırken Avrupa Birliği kendi içerisinde pek çok tartışma yaşıyor. Avrupa Birliği bu krizlerde bir bütün olarak hareket edemiyor. Tabii AB Komisyon Başkanı Von der Leyen’in çok şanssız bir açıklaması oldu. Türkiye’yi de içine katarak kimi ülkeleri zikrederek bunların Avrupa’ya nüfuz etmesinin engellenmesi gerektiğini tabir etti ve Avrupa bütünleşmesinin bu biçimde sağlanması gerektiğini söyledi. Doğal bu, Avrupa Birliği’nin şu anda niye bu hâlde olduğunu gösteren çok temel bir açıklamadır. Yani Türkiye üzere AB’ye aday bir ülkeyi ters pozisyonda kıymetlendirmek, göç ve güvenlik konusunda daima kapımızı çalanların zihniyetini göstermesi bakımından çok değerlidir. Olağan bu bir sır değildi lakin gerek fasılların müzakere edilmesine dönük fanatik uygulamalar, kurala dayanmayan yaklaşımlar, gerek öbür bahislerdeki ilerlemelere dönük tıkanmalar aslında bir Aydınlanma Avrupası yaklaşımına değil, bir Hristiyan kulübü Avrupası anlayışına işaret ediyordu. Biz de bu bahiste ikazlarımızı yapıyorduk. Artık bunun sonuçlarıyla sadece Türkiye-Avrupa Birliği bağlantıları karşı karşıya gelmiyor. Avrupa Birliği bunu Rusya-Ukrayna Savaşı’nda yaşıyor, kendi çelişkilerinin doğurduğu sonuçları görüyoruz. Gazze konusundaki savrulmalarını görüyoruz. İran savaşı konusundaki etkisizliklerini ve işlevsizliklerini görüyoruz.

“AVRUPA BİRLİĞİ, NATO SORUNUNDA KENDİ GÜVENLİĞİNİ BİLE SAĞLAYAMAYAN BİR BİRLİK DURUMUNDADIR”

Tabii burada sorulması gereken şey Ursula Von Der Leyen’e yöneliktir. Bir AB Komisyon Başkanı olarak bir aday ülkeye dönük bu ikili standardın ideolojik temelleri nedir diye sormak gerekir. İkincisi de her zaman söylenir, Avrupa Birliği bir ekonomik güç oldu fakat hiçbir vakit bir siyasi güç olamadı. Bir stratejik güç haline gelemedi. Bugün de görüldüğü üzere NATO sorununda kendi güvenliğini bile sağlayamayan bir birlik durumundadır. Bütün bunlar tartışılırken onların aday ülke olan Türkiye’nin tesirini engellemeye dönük bir tavır içine girmesi Avrupa Birliği’nin neden bu halde olduğunu açıkça göstermektedir.

Bir başka husus da şudur. Madem Türkiye bütün Balkanları ve Avrupa’yı domine edecek kadar büyük bir güçtür, olağan bir siyasi akıl Türkiye ile iş birliği yapmayı gerektirir. Bu kadar büyük bir güç olduğunu aslında Ursula Von Der Leyen söylediklerinin satır ortalarında itiraf etmektedir. Bu itirafıyla aslında büyüyen ve prensiplere dayanan bir Avrupa’dan değil, küçülen ve kendi bürokrasisine gömülmüş bir Avrupa’dan bahsetmektedir. Lakin Türkiye’nin öteki ülkelerden farkı, Türkiye’nin Avrupa Birliği’ne aday bir ülke olmasıdır. Onu bu kadar güçlü görüyorsanız, Balkanları domine edecek kadar tesirli kabul ediyorsanız, o vakit yanlışsız olan bu aday ülkeyle iş birliği yapmaktır. Bu vizyondan çok uzaklar fakat bu vizyona ulaşmalarını temenni ediyoruz.

Yine öteki bir mevzu, biz Netanyahu ve onun katliam şebekesinin fanatizminin yalnızca Müslümanlarla hudutlu olmadığını, insanlığın tüm ögelerine karşı yöneldiğini tabir ediyorduk. Evvelki basın toplantılarımda kıyamet kilisesinde yapılacak ayinin nasıl engellendiğini lisana getirmiştim. Artık de Lübnan’da İsrail askerinin Hz. İsa’ya ilişkin bir heykeli parçalamasındaki nefret doğal olarak Hristiyan âleminin yansısını çekmiştir. Burada görülmesi gereken şey, büsbütün ideolojik bir motivasyonla ve fanatik bir dini yaklaşımla hareket eden bir yapıyla karşı karşıya olduğumuzdur. Bunların ne Müslümanların kıymetlerine ne de Hristiyanların bedellerine hürmeti vardır. Bu yüzden insanlık ittifakı diyoruz. İnsanlık ittifakının topyekûn bu fanatizmi durdurması gerektiğini söz ediyoruz. Bu ortada Papa Franciscus’un savaş aykırısı tabirlerinin son derece dikkat cazip olduğunu belirtmek isterim. Kayıtlara geçsin diye söylüyorum. Bir Katolik din adamı olarak bu savaşa karşı olduklarını söz ederken dört ölçüden bahsetmektedir. Birincisi, bir savaş için adil bir neden olmalıdır. İkincisi, hakikat bir niyet olmalıdır. Üçüncüsü, savaş son deva olmalıdır. Dördüncüsü ise orantılı araçlar kelam konusu olmalıdır. Anlaşıldığı üzere burada yürütülen savaşların Gazze’de, Lübnan’da ve İran’da gayrimeşru olduğu söz edilmektedir. Bunun Hristiyan din adamları tarafından lisana getirilmesinin son derece değerli olduğunu belirtmek isterim.

“MÜZAKERELER ŞİMDİ İSTENİLEN FORMDA İLERLEMİYOR”

Aynı biçimde Kudüs’ün statüsünün korunması konusunda da insanlık cephesinin, insanlık ittifakının ortak hareket etmesi gerektiği her olayla birlikte bir kere daha görülmektedir. Natürel İran savaşıyla ortaya çıkan tabloyu, ABD ve İsrail’in haksız ve hukuksuz bir biçimde İran’a yaptığı taarruzun akabinde oluşan durumu yakından takip ediyoruz. Ateşkes sağlandı lakin İslamabad’daki müzakereler şimdi istenilen halde ilerlemiyor. İslamabad’daki müzakerelerin sağlıklı bir formda ilerlemesi gerektiğini ve ateşkesin kalıcı barışa dönüşmesi gerektiğini tabir ediyoruz. Katiyen tekrar savaşa dönülmemelidir. Bu savaş haksız ve hukuksuzdur. Hiçbir biçimde daha büyük insani trajedilere yol açılmamalıdır. Memleketler arası toplum da ateşkesin büsbütün barışa dönüşmesine güçlü bir takviye vermelidir.

“İSRAİL, GAZZE’Yİ UNUTTURMAYA ÇALIŞMAKTADIR”

Burada alışılmış birçok mevzu bulunmaktadır. Zenginleştirilmiş uranyum sorunu vardır. Hürmüz konusu vardır. İran’ın talep ettiği tazminatlar vardır. Bu haksız saldırganlığın sona ermesi için atılması gereken adımlar bulunmaktadır. Güvenlik garantileri kelam hususudur. İsrail saldırganlığının bundan sonra devam etmeyeceğine dair garantilerin nasıl oluşturulacağı çok değerlidir. Fakat tüm bunlar masada çözülebilir mevzulardır. Bu nedenle İslamabad’daki müzakerelerin devam etmesi, tekrar savaşa dönülmemesi ve ateşkesin kalıcı barışa dönüşmesi için milletlerarası toplumun tam dayanak vermesi gerekmektedir. Olağan tüm bu gündemler içerisinde asla unutmamamız gereken mevzu Gazze’dir. İsrail, Lübnan’a saldırarak, diğer yerlerde krizler çıkararak ve İran’a saldırarak Gazze’yi unutturmaya çalışmaktadır. İsrail’in Lübnan’a yönelik hücumlarının yakından takip edilmesi gerekmektedir. Litani Nehri’ne kadar olan bölgede bir milyondan fazla kişi yerinden edilmiştir. Bu bölge hem hava hem de kara harekâtlarıyla işgal edilmektedir. İsrail işgalciliğine devam etmekte ve Lübnan’da hem insanları öldürmekte hem de tarihi bedelleri tahrip etmektedir ve savaşın büyümesi için her türlü kışkırtıcılığı yapmaktadır. Burada insani felaket giderek büyümektedir. Ateşkes davetlerine ve masa yerinin varlığına karşın İsrail bunları dikkate almadan saldırganlığını sürdürmektedir. Bu nedenle Lübnan konusunda memleketler arası toplumun yüksek bir hassasiyet göstermesi gerekmektedir.

Gazze’deki durumu da yakından takip ediyoruz. Aslında Gazze’de ikinci etaba geçilmesi gerekirdi lakin İsrail birinci evredeki yükümlülüklerin hiçbirini yerine getirmemekte ve birinci kademeyi da tahrip etmeye çalışmaktadır. Bu çerçevede tek taraflı dayatmalar ve koşullar öne sürmektedir. İsrail’in Gazze’de suikastlara ve bayanlar ile çocuklar dahil sivillerin öldürülmesine son vermesi gerekmektedir. Bu, birinci basamağın sürdürülebilmesi için gerekli en temel insani yerdir. Tekrar birinci basamak için mutabık kalınan yardımların Gazze’ye tam olarak ulaşması ve Refah Kapısı’nın açılması üzere konuların yerine getirilmesi gerekmektedir. Lakin İsrail bunlardan da uzak durmaktadır. Bu nedenle ikinci etaba geçilmesini engelleyen taraf İsrail’dir. Ayrıyeten Batı Şeria’ya yönelik akınlar devam etmekte ve Batı Şeria’nın Gazze’ye misal bir duruma sürüklenmesi için ağır gayret sarf edilmektedir. Bunun kesinlikle önlenmesi gerekmektedir.

Tüm bu çerçevede değerlendirildiğinde dış siyaset gündeminde Sayın Cumhurbaşkanımızın mesaisi en ağır formda barışın sağlanması ve diplomasi masalarının güçlendirilmesi ekseninde devam etmektedir. Bütün bu gelişmeleri pahalandırıyor ve yakından takip ediyoruz. Ülkemizin rastgele bir yerde kurulacak bir barış masası için en muteber liman olduğu tüm dünyanın gözü önünde açıkça görülmektedir. Bu devirler insanlık ittifakı ismine gerçek ittifaklar kurmanın, hakikat prensipleri hayata geçirmenin ve kurallara dayalı memleketler arası sistemi daha işler hale getirmenin vakitleridir. Bunun bilakis hareket edenler ise daha büyük sıkıntılarla karşı karşıya kalacaktır.”

SORU-CEVAP

AK Parti Sözcüsü Ömer Çelik, basın toplantısının akabinde, basın mensuplarının sorularına cevaben açıklamalarda bulunuldu.

Emmanuel Macron’un bilhassa Fransa’dan yaptığı birtakım açıklamalar var. Yunanistan ziyareti de dikkat alımlı. Bilhassa Yunanistan ve Rum bölümüyle bir dayanışma içerisinde olduklarını tabir ediyor ve Türkiye’ye karşı açıklamalar yapıyor. Bunu nasıl değerlendirirsiniz?

Şimdi natürel Fransa’nın açıklamalarını yakından takip ediyoruz. Doğrusu rasyonel bir yere oturmuyor. NATO içerisinde müttefiklik ilgimiz varken, ima yoluyla bile olsa öbür NATO müttefikleriyle ittifak kurduğunu tabir ederken Türkiye’yi karşısına alan telaffuzlar üretmesi son derece yanlıştır. Yeniden şunu unutmamak gerekir ki çok yakın vakitte hatırlıyorsunuz Sayın Macron NATO’nun beyin mevti gerçekleşti demişti. Daha sonra bu görüşünden geri adım attı. Bugün ise Türkiye’ye karşı birtakım çok telaffuzlar kullanmada gereksiz bir cömertlik ve cüretkârlık içerisinde olduğunu görüyoruz Fransa’nın. Bu hakikat bir hal değildir. Bakın, Akdeniz’deki istikrarsızlıkla ilgilenmesi gerekir Fransa’nın. Rusya-Ukrayna Savaşı’nın bir an önce sona erdirilmesiyle ilgilenmesi gerekir. Suriye’de birtakım farklı kümeleri desteklemek yerine Suriye’nin istikrarına katkı sağlayacak bir siyasi teşvik içerisinde olması gerekir. Tekrar Fransa’nın Amerika Birleşik Devletleri ve İsrail’in İran’a saldırısı karşısında daha net konuşması gerekir. Karadeniz’deki tabloyu yeterli değerlendirmesi gerekir. Lakin bunun yerine ne vakit bir tartışma çıksa Rum kesitinin etrafında bir bayrak göstermekten, gemi göndermekten bahsediyor. İşte Yunanistan’la ittifak kurmaktan bahsediyor. Burada şunu sormak gerekir. Bu tip hallerin Fransa’ya ne yararı var. Bu tip hallerin Yunanistan’a ne yararı var. Bu tip hallerin Akdeniz’in güvenliğine ne yararı var. Bu tip hallerin NATO müttefikliğine ne katkısı var. Bütün bu soruların yanıtı olumsuzdur.

Diğer taraftan şöyle bir mevzu var. Yunanistan açısından bu geçerlidir. Günün sonunda herkes gidiyor, biz baş başa kalıyoruz. Münasebetiyle Yunanistan’ın Türkiye ile problemlerini masada çözme imkânı varken daima olarak İsrail’den diğerlerine kadar birtakım ittifaklar peşinde koşup Türkiye aksiliği telaffuzunu daima yükseltip bundan elde edeceği nedir. Biz Yunanistan’a üçüncü ülkelerin ortaya girmemesini, Türkiye ile Yunanistan’ın berrak ve net müzakereler yoluyla kendi meselelerini çözebilecek kapasiteyi üretmesini söylüyoruz. Fakat bunun yerine daima olarak bu tip yan yollara başvuruyorlar. Otobandan ayrılmamak gerekir. Otobandan ayrıldığında birçok vakit şarampole düşüldüğü görülmüştür. Tıpkı yanılgıyı tekrar yapmaya gerek yoktur. Alışılmış Rum bölümünün İsrail’le kurduğu ittifak utanç verici bir ittifaktır. Bu kadar katliam gerçekleştirmiş bir siyonist yapıyla yan yana durmak onların kendi bileceği bir iştir. Lakin bugün memleketler arası sıkıntılarda Türkiye ile bağlantılarda yanlış yerde durdukları üzere, milletlerarası problemlerde de tarihin hakikat tarafında durmamaktadırlar. Fransa’nın Sahel bölgesinden Akdeniz’e kadar olan tüm bu alanlarda yaptığı değerlendirmelerin ve attığı adımların ne kadar yanlış olduğu son birkaç yılda açıkça görülmüştür. Fransa’nın bunlardan vazgeçmesi ve Türkiye ile olan müttefiklik bağlantısını gerçekçi ve yanlışsız bir yerde ele alması herkesin yararınadır.

Geçtiğimiz günlerde bir köşe müellifi, CHP eski Genel Başkanı Kemal Kılıçdaroğlu için “kılıç artı” sözünü kullanmıştı. Bu da toplumda birtakım kesitleri rahatsız etmiş ve yansılara neden olmuştu. Buna ait yaklaşımınız nedir?

Tabii biz CHP ya da öteki partiler yahut birtakım köşe müellifleri ortasındaki bu tartışmaların tarafı değiliz. Lakin kullanılan o söz bütün Alevi canlarımızı ve Alevi vatandaşlarımızı inciten bir sözdür. Alevi vatandaşlarımızı ve canlarımızı inciten bir söz bizi de incitir. Bunu kendimize yapılmış sayarız. O söz bir nefret söylemidir. Direkt nefret söylemi olarak değerlendirilmelidir ve kategorik olarak reddedilmelidir. Alevi kardeşlerimize ve vatandaşlarımıza yönelik bu çeşit yakışıksız tabirlerin kullanılmasını en güçlü biçimde kınıyoruz. Bunu reddediyoruz ve kendimize yapılmış sayıyoruz. Bu çeşit nefret telaffuzlarının hem ahlaki olarak mahkûm edilmesi hem de bu bahislerde daha güçlü bir hassasiyet gösterilmesi gerekmektedir. Hasebiyle Alevi vatandaşlarımıza yönelik bu berbat sözleri insanlığa yapılmış bir saygısızlık olarak görüyor, kınıyor ve daima birlikte reddediyoruz.